Terapia oparta na uważności (Mindfulness)

Co to jest terapia oparta na uważności Mindfulness

Nasz umysł ma pewne zwyczaje, które powodują niepotrzebne cierpienie. Zamiast cieszyć się teraźniejszością, umysł fantazjuje. Terapia oparta na uważności (Mindfulness) ma nam pomóc poznać zwyczaje umysłu i nauczyć, jak je zmieniać i zastąpić bardziej przydatnymi.

Terapia oparta na uważności (Mindfulness) zakłada, że to właśnie nawyki umysłowe nas unieszczęśliwiają i z nich wyrasta cierpienie. Uważność pomaga zauważyć i smakować chwilę obecną. W praktyce uważności przyglądamy się aktywnie temu, jak pracuje nasz umysł, a zwłaszcza jak przysparza nam niepotrzebnego cierpienia. Podstawowa zasada uważności – widzenie rzeczy takimi jakie są i akceptowanie ich, co prowadzi do dobrego samopoczucia.

Dążąc do tego, by czuć się jak najlepiej i zmniejszyć swoje cierpienie, unikamy problemów lub uciekamy od nich. Często jednak brniemy w nie jeszcze głębiej. Mnóstwo problemów bierze się właśnie z tego, że usiłujemy się ich pozbyć. Nasze myśli wybiegają zwykle do przodu i powodują zamartwianie się. Wszyscy żyjemy zagubieni w myślach, częściej myśląc o życiu niż doświadczając go. Tak naprawdę sami siebie wpędzamy w ból własnymi myślami i to one nas unieszczęśliwiają. To, że jest nam źle, powoduje reakcja naszego umysłu, który cały czas aktywnie pracuje, aby “uchronić” nas od katastrofy, przewidując wszelkie nieszczęścia, jakie w przyszłości mogą się zdarzyć nam lub naszym bliskim. I tak żyjemy w nawyku nieuwagi, zatopieni w myślach o przeszłości lub przyszłości. Zapominamy przy tym, albo sobie tego wcale nie uświadamiamy, że myśli to tylko myśli, a nie odbicie zewnętrznej rzeczywistości: one przychodzą i odchodzą.

Czym jest uważność?

Uważność pomaga zauważyć i przeżywać chwilę OBECNĄ (teraźniejszą). Uważność jest świadomością bieżącego doświadczenia i akceptowaniem go. Kiedy praktykujemy uważność, jesteśmy w tym, co nam się wydarza w danym momencie, nie próbujemy niczego z tego zmieniać, ani przed tym uciekać.

Uważność polega na obserwowaniu, co nasz umysł robi przez cały czas. Dzięki praktyce uważności akceptujemy ból, a akceptacja pomaga zmniejszyć cierpienie. Terapia oparta na uważności zakłada, że widzenie rzeczy takimi jakie są i akceptowanie ich, to droga do dobrego samopoczucia. Nie powinniśmy lękać się nieprzyjemnych wrażeń, bo one przeminą, jak wszystko inne.

Aby zrozumieć nasze nawyki myślowe, musimy je sobie najpierw uświadomić. Dlatego w praktyce uważności przyglądamy się aktywnie temu, jak pracuje nasz umysł, a zwłaszcza jak przysparza nam niepotrzebnego cierpienia. Praktyka uważności pomaga nam w uświadomieniu sobie naszych impulsów zanim podejmiemy działanie pod ich wpływem. Praktykując uważność staramy się zaakceptować całą zawartość umysłu, myśli zarówno złe, jak i dobre. Bycie świadomym myśli i uczuć oraz decydowanie z pełną świadomością, czy chce się działać, znacznie redukuje lęk. W miarę upływu czasu coraz bardziej zaprzyjaźniamy się z zawartością swojego umysłu, aż zostaje w im niewiele ukrytych niespodzianek, które mogłyby nas przestraszyć.

Praktyka uważności uczy patrzeć na nieracjonalne myśli jak na zdarzenia, które przepływają i pozwalać im odpływać. Nie zatrzymujemy i nie zmieniamy myśli, ale też nie identyfikujemy się z nimi i nie w każda wierzymy. Nie traktujemy ich zbyt poważnie, bo są zmienne i zależą od naszego nastroju. Świadomość i akceptowanie emocji oraz spojrzenie na myśli z dystansu znacznie zmniejszą prawdopodobieństwo wystąpienia przygnębiających nastrojów.

Dzięki praktyce uważności uczymy się nie identyfikować się tak bardzo ze swoimi myślami i poglądami i łatwiej dostrzegamy, jak nasze myśli tworzą poczucie odseparowania. Uświadamiamy sobie, że umysł często pomija te szczegóły, które nie są zgodne z naszymi oczekiwaniami i uzupełnia inne, brakujące, a potem od razu dodaje reakcję- uczucie. Kiedy ciągle reagujemy w ten sam sposób, nasze reakcje uczuciowe utrwalają się i staja się ważną częścią naszej tożsamości.

Czy terapia oparta na uważności (Mindfulness) jest skuteczna?

Aby być całkowicie świadomym istnienia związków przyczynowo-skutkowych naszego samopoczucia, warto praktykować uważność.

Terapia oparta na uważności (Mindfulness) pomogła wielu osobom pokonać różne choroby. Ale nie jest to prosta praktyka i nie każdy ją polubi.

Dla mnie osobiście praktyka oparta na uważności (Mindfulness) to ciągle rodzaj terapii, w której nie mam sukcesów. Ale może kiedyś to się zmieni…